نقشه

اشتراک گذاشته شده با :

کهکشان

نقشه ی ۱۸۷ میلیون پیکسلی از کهکشان راه شیری رونمای
نقشه ی ۱۸۷ میلیون پیکسلی از کهکشان راه شیری رونمای
بیگ بنگ: اخترشناسان برای نخستین‌ بار مرکز کهکشان راه‌ شیری و بخش وسیعی از آسمان شب زمین را در قالب نقشه‌ای با کیفیت و با جزئیات بالا به نمایش گذاشتند. نقشه کهکشان راه ‌شیری شامل مناطق اصلی مانند مرکز کهکشان با طول موج زیر یک میلیمتر و بخشی از طیف نوری بین محدوده فروسرخ و امواج رادیویی است. وقتی که شب‌ها به آسمان نگاه می‌ کنید، تنها ذراتی ناچیز از آنچه در حقیقت در پیش روی شما قرار گرفته‌است را مشاهده می‌کنید، زیرا آلودگی‌های نوری و جوی مانع از آن می‌شود تا واقعیت آسمان خود را به زمینیان نشان دهد. رصد‌خانه جنوبی اروپا در شیلی توانسته از میان غبار و نورهای مزاحم آسمان، چهره حقیقی کهکشان راه شیری را به تصویر بکشد. اخترشناسان در این رصد‌خانه با تکمیل پروژه ATLASGAL توانستند کامل‌ترین تصویر ممکن از کهکشان راه‌شیری را ارائه دهند،‌ تصویری که چهار برابر بزرگتر از تصاویری است که پیش از این از کهکشان به ثبت رسیده بودند. تصویر جدید توسط تلسکوپ APEX که در ارتفاع ۵۱۰۰ متری از سطح دریا در منطقه آتاکامای شیلی واقع شده‌ ثبت شده‌ است. این تصویر علاوه براینکه بسیار خیره‌کننده است، منطقه‌ای به طول ۱۴۰ درجه و به پهنای سه درجه را پوشش می‌دهد و اطلاعات مربوط به آن در ۷۰ مقاله متفاوت تشریح خواهند‌ شد. این تصویر همچنین اولین تصویری است که در آن صفحه کیهانی، جایی که بیشترین بخش جرم کهکشان در طول موج زیر-میلیمتری در آن واقع شده‌ است، و به اخترشناسان امکان می‌دهد تا از ابرهای گازی و غباری در دمای کمی بالاتر از صفر مطلق عکسبرداری کنند،‌ ثبت شده‌ است. محققان برای ثبت این تصویر از مجموعه‌ای از ابزارهای فوق حساس از قبیل دوربین بزرگ بلومتر یا LABOCA که تشعشعات دریافتی را براساس افزایش ناچیز دمای ناشی از این تشعشعات محاسبه می‌کند و می‌تواند تابش‌های رشته‌های تاریک و سرد غبارهای کیهانی که نورهای کهکشانی را مسدود می‌کنند را ردیابی کند، استفاده کرده‌اند. نتایج به دست آمده به واسطه اطلاعاتی که با استفاده از ماهواره پلانک آژانس فضایی اروپا جمع‌آوری شده‌ بودند،‌تکمیل شدند و به این شکل امکان اسکن بخشی بزرگتر از آسمان فراهم آمد. جزئیات بیشتر موقعیت و نقشه ها را در ویدئوی زیر مشاهده کنید: از آنجایی که در این تصویر ابرهای گازی به شدت متراکم نیز ثبت شده‌اند، می‌توان در آن مناطق شکل‌گیری ستاره‌ها را نیز مشاهده کرد و در کنار تمامی اینها، جالب‌ترین موضوع درباره نگاه کردن به چنین تصویری دانستن این موضوع است که بخش زیادی از این تصویر به گذشته‌های دور تعلق دارد و تصویری که از ذرات درخشان در این تصویر می‌بینید،‌ به گذشته‌های آنها تعلق دارد. از این رو ممکن است آنچه در این تصویر دیده می‌شود،‌ اکنون دیگر وجود نداشته باشد. صرفنظر از اینکه پروژه ATLASGAL تصاویر قدیمی یا جدید از کهکشان را در اختیار می گذارد، این پروژه امکان مطالعه عملکرد و جنس مواد تشکیل دهنده کهکشان را برای تمام محققان فراهم می کند. برای مشاهده ی تصویر اصلی می توانید به اینجا مراجعه کنید. سایت علمی بیگ بنگ / منابع: techtimes.com , sciencealert.com  

نقشه ای از مولکول های مرموز در کهکشان راه شیری
نقشه ای از مولکول های مرموز در کهکشان راه شیری
بیگ بنگ: دانشمندان دانشگاه جانز هاپکینز با تحلیل نور صدها هزار جسم آسمانی با استفاده از داده‌های مرکز «بررسی دیجیتالی آسمان اسلون» در نیومکزیکو، نقشه‌ای منحصر به‌ فرد از مولکول‌های رازآلود کهکشان راه شیری را ارائه داده‌اند که این مولکول‌ها مسئول وجود ویژگی‌های معماگونه در نور ستارگان هستند. نقشه‌ای منحصر به‌ فرد از مولکول‌های رازآلود در کهکشان راه شیری به گزارش ایسنا، تیم علمی با همکاری «پروفسور برایس منارد» از دپارتمان فیزیک و نجوم دانشگاه جانزهاپکینز، به دنبال مشاهده مکان این مولکول‌های رازآلود بودند و خلق نقشه جدید نیازمند تحلیل مقادیر عظیم داده‌ها و استفاده از قدرت تحلیل‌های آماری بود. ویژگی‌های معماگونه نور ستارگان که منجمان آن‌ها را «باندهای پخش بین ستاره‌ای» یا DIBs می‌نامند، از زمان کشف آنها توسط «مری لئا هگر» از «رصدخانه لیک» در سال ۱۹۲۲ برای ستاره‌شناسان معما بوده‌اند. این دانشمند با تحلیل نور ستارگان، خطوط غیرمنتظره‌ای را دریافت که توسط مولفه‌ای در درون فضای میان‌‍ ستاره‌ای بین ستارگان و زمین ایجاد شده بودند. تحقیقات بیشتر نشان داد این خطوط مرموز ناشی از مولکول‌های مختلفی بودند اما این که دقیقا چه تعداد از این مولکول‌های احتمالی مسئول چنین ویژگی‌هایی هستند، برای تقریبا یک قرن به شکل معما باقی ماند. نقشه جدید مبتنی بر داده‌های رصدخانه اسلوناست و مکان این مولکول‌های رازآلود را آشکارسازی می‌کند. این داده‌ها توسط دو تیم علمی گردآوری شدند. یکی از آنها بر متراکم‌ترین بخش‌های کهکشان راه شیری متمرکز شد. اعضای این گروه از مشاهدات مادون‌ قرمزی استفاده کردند که می‌توانند از میان ابرهای غبارآلود به ستارگان مبهم برسند. گروه دیگر نیز از نور مرئی برای شناسایی مولکول‌های مرموزی استفاده کرد که بالای صفحه کهکشان راه شیری واقع شده‌اند، جایی که ویژگی‌های آن‌ها بسیار ضعیف و اندازه‌گیری‌شان دشوار است. این تیم علمی نور بیش از نیم میلیون ستاره، کهکشان و تپ‌اختر را برای شناسایی ویژگی‌های مولکول‌های واقع در ناحیه بالا و پایین دیسک کهکشان راه شیری تحلیل کرد. علاوه بر این، این گروه قادر به مشاهده انواع محیط‌ هایی شد که احتمال یافتن این مولکول‌ها در آنها بیشتر است. اعضای تیم تحقیقاتی دریافت تعدادی از مولکول‌ها نواحی متراکم گاز و غبار را ترجیح می‌دهند؛ در حالی که دیگران نقاط دورتر از ستارگان را انتخاب می‌کنند. این برای نخستین بار است که محققان حرکت این مولکول‌های رازآلود را حول کهکشان راه شیری مشاهده کرده‌اند. تقریبا یک قرن پس از کشف چنین مولکول‌هایی، هنوز ماهیت آن‌ها معماست؛ اما دانشمندان دانشگاه جانزهاپکینز با خلق این نقشه یک گام به سوی درک ساختار و مواد تشکیل دهنده آنها نزدیک شده‌اند. این نتایج دانشمندان را به سوی آزمایشات و مشاهدات بیشتر برای کشف ویژگی‌ها و ماهیت این مولکول‌های معماگونه رهنمون می‌سازد. جزئیات این نقشه در دویست و بیست و پنجمین نشست انجمن ستاره‌شناسی امریکا در سیاتل ارائه شد. سایت علمی بیگ بنگ / منبع: sciencedaily
نقشه جدید عالم ۱.۲ میلیون کهکشان را نشان می دهد
دانشمندان برای درک بهتر انبساط جهان‌مان یک نقشه‌ی سه بعدی از مکان ۱٫۲ میلیون کهکشان تهیه کرده‌اند. این نقشه به ستاره‌شناسان جزییاتی درباره‌ی نحوه‌ی انبساط می‌دهد. این نقشه به ما کمک می‌کند که درباره‌ی نیروی مرموزی که به اعتقاد دانشمندان جهان را منبسط می‌کند، بیشتر بفهمیم. این نقشه‌ی سه بعدی ۶۵۰ میلیارد سال نوری مکعب را نشان می‌دهد که تنها بخشی از این عالم بزرگ است. نقطه‌های روی این نقشه ستاره نیستند، بلکه هر یک از آنها یک کهکشان کامل است. دانشمندان میزان نوسانات در تراکم ماده‌ی عادی تشکیل‌دهنده‌ی جهان (به این ماده باریون می‌گویند) را بررسی کردند. این نوسانات معیار استانداردی برای اندازه‌گیری مسافت‌های کیهانی است. این افت و خیزها، «نوسانات صوتی باریونی» نام دارند و ابزار ایده‌آلی برای تعیین موقعیت نسبی هر کهکشان است. در این نقشه، نقطه‌های بنفش کهکشان‌هایی را نشان می‌دهند که در فاصله‌های دورتر قرار دارند، نقطه‌های زرد هم کهکشان‌های نزدیک‌تر را نشان می‌دهند. این موضوع اهمیت زیادی دارد چون به دانشمندان اجازه می‌دهد تا حرکت نسبی هر جرم را تعیین کنند. این یافته‌ها هم به نوبه‌ی خود به دانشمندان کمک می‌کنند که سرعت فاصله گرفتن آنها از هم را محاسبه کنند. دانشمندان همیشه این سوال را پرسیده‌‌اند که جهان دقیقا چقدر بزرگ است. تا اینکه در سال ۱۹۲۹ «ادوین هابل» (کسی تلسکوپ هابل نامش را از او گرفته) در نتیجه‌ی مشاهدات و بررسی‌هایش پی برد کهکشان‌ها از هم دور می‌شوند. هابل اولین کسی بود که فهمید جهان پیوسته منبسط می‌شود. این یک نظریه‌ی بنیادی است که به کشفیات بزرگتری از جمله «بیگ بنگ» منجر شد. اکثر دانشمندان بر اساس محسابات‌شان از جرم جهان به این نتیجه رسیدند که سرعت انبساط عالم کاهش می‌یابد. اما در سال ۱۹۹۸، دو گروه از دانشمندان کشف کردند که عالم نه تنها منبسط می‌شود، بلکه سرعت این روند هم رو به افزایش است. یکی از نظریه‌هایی که مورد قبول عموم واقع شده این است که یک نیروی ناپیدا و مرموز به نام «انرژی تاریک» (dark energy) بر این پدیده تاثیر می‌گذارد. از آن زمان، ستاره‌شناسان سعی داشته‌اند تا این پدیده را بفهمند. به همین دلیل دانشمندان سعی کرده‌اند که اندازه‌ی نوسانات صوتی باریون را محاسبه کنند. چون این نوسانات روش ایده‌آلی برای محاسبه انبساط کیهانی است. محققان توانستند بفهمند که ماده‌ و انرژی تاریک چگونه بر سرعت انبساط کیهان تاثیر می‌گذارند. این یافته‌ها اهمیت زیادی دارند چون تاکنون دانشمندان نتوانسته بودند انرژی تاریک را مستقیما مشاهده یا بررسی کنند. منبع: The Verge ترجمه: دیجی‌کالا مگ